rodzaje tańca jakie są

21.03.2024 / Sport

Najpopularniejsze rodzaje tańca – jakie masz do wyboru?

Rodzaje tańca liczymy w tysiącach. Taniec od wieków przecież stanowi ważny element kultur na całym świecie, oferując rozrywkę, formę tworzenia sztuki i sposób na wyrażenie emocji. W tym artykule wyruszymy w podróż po świecie tańca, odkrywając jego różnorodne style. Od majestatycznych baletów po żywiołowe tańce latynoskie, od tradycyjnych polskich tańców narodowych po nowoczesne hip-hopowe rytmy – każdy znajdzie tu coś dla siebie. Poznaj tańce i spróbuj swoich sił w tej pięknej harmonii ciała i umysłu.

Jak dzielimy rodzaje tańca?

W zasadzie to… jak chcemy. Nie istnieje oficjalna kodyfikacja kategorii tańca. Można je podzielić m.in. ze względu na:

  • Pochodzenie: ludowe, historyczne, współczesne, dworskie, uliczne.
  • Krąg geograficzny: latynoskie, afrykańskie, polskie etc.
  • Funkcję: towarzyskie, funkcjonalne, sceniczne, obrzędowe.
  • Styl: liryczne (spokojne), energiczne, akrobatyczne.
  • Liczbę tańczących: solo, para, grupa.
  • Płeć tańczących: tańce męskie, kobiece i mieszane.
  • Obecność choreografii: z choreografią i improwizowane.

Postanowiliśmy przedstawić tańce według mieszanego podziału, który będzie jasny dla większości czytelników i odzwierciedli najważniejsze cechy danego tańca. Ten artykuł pomoże Ci uporządkować swoją wiedzę o tańcu.

Jakie mamy najpopularniejsze rodzaje tańca?

Poniżej znajdziesz rodzaje tańców podzielone według tego, jak się o nich często mówi, tak by było najbardziej klarownie. Zajmiemy się tańcami, które są w jakiś sposób zakorzenione w naszej kulturze (nie będziemy np. przedstawiać obrzędowych tańców plemiennych praktykowanych w Afryce). Będą to:

  • tańce towarzyskie,
  • tańce funkcjonalne,
  • tańce historyczne,
  • tańce współczesne,
  • tańce ludowe,
  • tańce latynoskie,
  • tańce solowe
  • tańce sceniczne.

W niektórych kategoriach wymienione tańce będą się zazębiać. Wszystkie konkretne tańce mają swoją specyfikę, na którą można by poświęcić osobny artykuł.

Towarzyskie

Geneza tańca towarzyskiego sięga dworów królewskich i szlacheckich, gdzie tańce stanowiły integralną część życia towarzyskiego. W XX wieku taniec towarzyski ukształtował się jako dyscyplina sportowa z określonymi regułami i klasami tanecznymi. Do tańców towarzyskich należą m.in. walc, tango, foxtrot, samba, cha-cha, rumba, jive, bachata.

Cechy tańców towarzyskich:

  • Wykonywany jest w parach, gdzie partner prowadzi partnerkę.
  • Pary trzymają się w objęciu, co zapewnia synchronizację ruchów i bliskość.
  • Każdy taniec posiada charakterystyczny krok podstawowy, który stanowi fundament figur tanecznych.
  • Składają się z określonych figur tanecznych, które łączą kroki podstawowe w bardziej złożone sekwencje.
  • Taniec towarzyski wiąże się z pewnymi zasadami etykiety, dotyczącymi m.in. ubioru, zachowania na parkiecie i stosunku do partnera.
  • Istnieje wiele różnych stylów tańca towarzyskiego, co pozwala na wybór odpowiedniego do indywidualnych preferencji.
para tańcząc tango - taniec towarzyski tango
Tańce towarzyskie cechuje bliskość partnerów, toteż często opowiadają historię relacji między nimi lub wyrażają uczucia. Ich charakter bywa bardzo zmysłowy. Na zdjęciu tańczący tango.

Funkcjonalne

Taniec funkcjonalny to holistyczne podejście do tańca, które skupia się na naturalnym ruchu i ekspresji ciała. Stawia na intuicyjność, radość z ruchu i odkrywanie potencjału swojego ciała. Takie tańce praktykuje się na imprezach weselnych, w klubach, na domówkach. To najprzystępniejsze rodzaje tańca. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby tańczyć je w domu.

Cechy tańca funkcjonalnego:

  • Taniec bazuje na anatomii człowieka i wykorzystuje naturalne wzorce ruchowe. 
  • Dużą rolę odgrywa improwizacja i spontaniczność. Tancerze czerpią inspirację z muzyki i własnych emocji, tworząc unikalne ruchy w danej chwili.
  • Nie ma tu sztywnych reguł dotyczących choreografii, a każdy tancerz interpretuje muzykę na swój sposób.
  • Każdy może tak tańczyć. Starzy z młodymi, kobiety z mężczyznami, grupy, soliści, pary.
najpopularniejsze rodzaje tańca - funkcjonalny na domówce
Kwintesencja tańca funkcjonalnego – gdzie chcesz, jak chcesz, kiedy i z kim chcesz.

Historyczne

Tańce historyczne to szeroka kategoria obejmująca tańce popularne w różnych epokach historycznych. Stanowią one fascynującą podróż w czasie, pozwalając poznać kulturę, obyczaje i estetykę minionych czasów. Często zazębiają się z tańcami ludowymi. Do historycznych tańców należą m.in. walc, polonez, mazurek, balet, menuet, polka.

Cechy tańców historycznych:

  • Różnią się w zależności od epoki, regionu i kontekstu społecznego. Możemy wyróżnić tańce dworskie, ludowe, religijne, karnawałowe i wiele innych.
  • Posiadają charakterystyczne style i techniki taneczne, które odzwierciedlają ówczesne kanony piękna i maniery.
  • Muzyka odgrywa kluczową rolę w tańcach historycznych. Do każdego tańca przypisana jest odpowiednia muzyka, inspirowana epoką lub nawet oryginalna.
  • Kostiumy taneczne są integralną częścią tańców historycznych. Oddają one charakter epoki i pozwalają lepiej się w niego wczuć.
Historyczne rodzaje tańców podczas balu rekonstrukcyjnego
W niektórych miastach odbywają się wydarzenia skierowane do miłośników historii. Dzisiaj też możesz wziąć udział w dworskim balu.

Współczesne

Taniec współczesny, czyli modern dance, to forma tańca, która narodziła się na początku XX wieku jako bunt przeciwko sztywnym regułom i ograniczeniom tańca klasycznego. Charakteryzuje się ogromną swobodą wyrazu, wykorzystaniem różnorodnych technik ruchowych i skupieniem na emocjach i doświadczeniach tancerza. Zaliczamy do niego m.in. breakdance, dancehall, disco dance, hip-hop, funky jazz, voguing.

Cechy charakterystyczne tańca współczesnego:

  • Tancerze mają dużą swobodę w kreowaniu ruchu i wyrażaniu siebie.
  • Wykorzystywane są techniki z różnych dziedzin, takich jak balet, taniec jazzowy, joga, akrobatyka czy sztuki walki.
  • Skupia się na eksplorowaniu emocji, doświadczeń i wewnętrznych przeżyć tancerza.
  • Tancerze często tworzą ruch spontanicznie w odpowiedzi na muzykę i swoje wewnętrzne impulsy.
  • Taniec może służyć do opowiadania historii (np. historia miłosna pary tancerzy) lub służyć idei (np. voguing, czyli taniec środowiska LGBT).
rodzaje tańca - modern dance w wykonaniu dwójki młodych tancerzy
W modern dance liczy się również praca twarzy tancerzy.

Uliczne

Taniec uliczny, czyli street dance, to szeroka kategoria obejmująca różne style tańca, które narodziły się i rozwijają w przestrzeni publicznej. Tańce te charakteryzują się energią, spontanicznością i silnym związkiem z muzyką i kulturą ulicy. Najwięcej wywodzi się z 2. połowy XX wieku, a swoją kolebkę ma w Stanach Zjednoczonych. Do street dance’ s zaliczamy m.in. hip-hop, popping, locking, breakdance.

Cechy charakterystyczne ulicznego tańca:

  • Odbywa się w przestrzeni publicznej, takiej jak parki, place, ulice czy podwórka. Dzisiaj można się go uczyć również w tanecznych akademiach – to bardzo popularne rodzaje tańców.
  • Dużą rolę odgrywa improwizacja i spontaniczność. Tancerze często tworzą ruch w odpowiedzi na muzykę i otoczenie.
  • Odzwierciedlają emocje takie jak m.in. gniew, gotowość na wyzwanie, bunt.
  • Muzyka odgrywa kluczową rolę w tańcu ulicznym. Różne style są związane z określonymi gatunkami muzycznymi.
  • Taniec uliczny często tworzy silną społeczność, gdzie tancerze dzielą się swoją pasją i wspierają się nawzajem.
  • W niektórych subkulturach tanecznych standardem są taneczne bitwy, będące wręcz sprawą honorową i sposobem na rozwiązanie konfliktu bez użycia przemocy.
trzech mężczyzn tańczących breakdance na ulicy
Street dance może wymagać ogromnej sprawności. Na zdjęciu tancerze breakdance.

Ludowe

Tańce ludowe to tradycyjne tańce, które wywodzą się z różnych regionów, odzwierciedlają lokalną kulturę, historię i obyczaje. Są nie tylko formą rozrywki, ale również sposobem na wyrażenie tożsamości i przynależności do społeczności. Tak tańczono pod strzechami – nie ma tu tańców dworskich, a tańce weselne czy biesiadne, praktykowane niegdyś przez niższe warstwy społeczeństwa. Do tańców ludowych zalicza się m.in. krakowiak, zbójnicki, kujawiak, hopak, step irlandzki, flamenco. Azja, Afryka, Australia czy Ameryki również mają swoje tańce ludowe.

Charakterystyczne cechy łączące tańce ludowe z różnych stron świata:

  • Są przekazywane z pokolenia na pokolenie, stanowią ważną część lokalnej tożsamości.
  • Są zazwyczaj proste i łatwe do nauczenia. Nie wymagają specjalnych umiejętności ani przygotowania.
  • Często pełnią określoną funkcję, np. religijną, obrzędową lub towarzyską.
  • Są tańczone w grupach i sprzyjają integracji społeczności.
  • Mogą zawierać symboliczne elementy.
  • Często idą w parze z konkretnymi strojami oraz instrumentami muzycznymi i muzyką na żywo.
  • W niektórych tańcach ludowych istnieje element improwizacji, gdzie tancerze mogą dodawać własne ruchy i interpretacje.
Najpopularniejsze rodzaje tańca na świecie - hiszpańskie flamenco w wykonaniu dwóch kobiet
Te tańce odzwierciedlają historię regionu. Flamenco to taniec hiszpański, wywodzi się jednak z kultury Romów przybyłych niegdyś do Andaluzji.

Latynoskie

Tańce latynoskie to grupa tańców towarzyskich, które wywodzą się z Ameryki Południowej i charakteryzują się żywiołowym rytmem, namiętnością i ekspresją. Obecnie są popularne na całym świecie, stanowią doskonałą formę rozrywki, ale mają też profesjonalny, sportowy wymiar. Zalicza się do nich m.in. salsa, rumba, bachata, samba, cha-cha – tańce latynoskie z reguły są również tańcami towarzyskimi.

Charakterystyczne cechy tańców latynoskich:

  • Słyną z energicznej muzyki. Typowe instrumenty używane w muzyce latynoskiej to bębny, bongosy, marakasy, congas, gitary i instrumenty dęte.
  • Biodra odgrywają kluczową rolę w wielu tańcach latynoskich. Stopy układają się w sekwencje kroków, stuknięć i obrotów. Ręce mogą być używane do wyrażania emocji, podkreślania rytmu lub do prowadzenia partnera.
  • Niektóre tańce latynoskie, takie jak bachata i rumba, mają wyraźnie zmysłowy charakter.
  • Kojarzą się z kolorowymi i ozdobnymi strojami.
rodzaje tańców latynoskich - samba
Sambę można tańczyć w parach lub indywidualnie. Ten taniec to wizytówka Brazylii. Fantazyjne stroje są jego nieodłączną częścią.

Solowe

Omówiliśmy najpopularniejsze rodzaje tańca w parach, więc czas na solistów. Tańce solowe to forma tańca, w której tancerz wykonuje choreografię samodzielnie, bez partnera. Stanowią one wyzwanie zarówno pod względem fizycznym, jak i artystycznym, wymagając od tancerza doskonałej techniki, kontroli ciała i umiejętności wyrażania emocji poprzez ruch. Solo tańczy się m.in. taniec brzucha, balet, breakdance, pole dance, exotic dance, zumba, choć zajęcia czy występy mogą odbywać się w grupach.

Charakterystyczne cechy solowych tańców:

  • Tańce solowe wymagają od tancerza doskonałej techniki i kontroli ciała.
  • Tancerz solo musi umieć wyrazić emocje i opowieść poprzez ruch ciała.
  • Mogą być bardzo wymagające fizycznie, dlatego tancerze muszą posiadać dobrą kondycję.
  • Oferują tancerzowi większą swobodę ekspresji niż tańce w parach. Jest w nich dużo miejsca na improwizację.
  • Są bardzo różnorodne, czerpią z tańców ulicznych, ludowych, klasycznych i latynoskich.
kobieta wykonująca taniec na rurze w studiu
Pole dance to taniec indywidualny obecnie często traktowany jako sposób na aktywność fizyczną. Zacząć go uprawiać może każdy (także mężczyźni), ale tylko najsprawniejsi dochodzą na szczyt – dosłownie na szczyt.

Sceniczne

Tańce sceniczne to szeroka kategoria obejmująca różnorodne style tańca, które są prezentowane na scenie przed publicznością. Mogą one być częścią większego przedstawienia, takiego jak balet, przedstawienie teatralne, musical, czy też występować jako samodzielne dzieła sztuki. Do takich tańców zaliczają się m.in. różne wersje baletu, tańców ludowych, tańców z bronią, tańców akrobatycznych.

Charakterystyczne cechy łączące najpopularniejsze rodzaje tańca scenicznego:

  • Mogą być łączone z innymi elementami, takimi jak śpiew, aktorstwo, akrobatyka, scenografia i kostiumy.
  • Choreografia tańca scenicznego to sztuka tworzenia układów tanecznych dla określonej muzyki i tematu.
  • Tańce sceniczne mogą być prezentowane na różnych scenach, od małych teatrów do dużych oper.
  • Na porządku dziennym jest wykorzystywanie rekwizytów i odgrywanie scenek między uczestnikami.
spektakl baletu nowoczesnego z wachlarzami
Współczesny balet to niesamowite widowisko. Istnieją nawet teatry taneczne, gdzie można zobaczyć takie spektakle.

Jak i gdzie można uczyć się tańców?

Istnieje wiele sposobów, by zgłębiać różne rodzaje tańców, a wybór najlepszej opcji zależy od Twoich preferencji, budżetu i dostępnego czasu. Oto kilka możliwości.

  • Szkoły tańca: Najpopularniejsza opcja, oferująca szeroki wybór stylów tańca i poziomów zaawansowania. Zajęcia prowadzone są przez profesjonalnych instruktorów, którzy zapewniają odpowiednią instrukcję i motywację. Jest możliwość nauki w grupie lub indywidualnie. Ceny będą się różnić w zależności od szkoły, stylu tańca i rodzaju zajęć.
  • Warsztaty taneczne: w centrach kultury i klubach fitness: Intensywny sposób na naukę konkretnego stylu tańca lub choreografii. Prowadzone przez doświadczonych tancerzy lub choreografów. Trwają krótko. Zwykle wypadają taniej, niż zapisanie sie do szkoły tanecznej, ale i zdążysz się mniej nauczyć.
  • Samodzielna nauka tańca: Możliwa dzięki licznym tutorialom online, filmom instruktażowym i książkom. Wymaga samodyscypliny i motywacji. Może być trudniejsza dla osób początkujących. Niski, a nawet zerowy koszt.

Wszystkie metody nauki łączy jedno: najważniejsza jest dobra zabawa! O to dzisiaj chodzi w tańcu!

Podsumowanie

Rodzaje tańców są różnorodne, tak że każdy znajdzie wśród nich coś dla siebie. Jak widzisz, wiele kategorii tańca się zazębia – np. balet jest równocześnie tańcem historycznym, solowym i scenicznym. Tańce latynoskie to w większości tańce towarzyskie, zaś tańce uliczne spokojnie można zaliczyć jako rodzaje tańca współczesnego. Oficjalna klasyfikacja tańców nie istnieje – mamy nadzieję, że ta przyjęta przez nas w artykule pozwoliła Ci usystematyzować wiedzę. Teraz czas już tylko na spróbowanie wybranego gatunku w praktyce – najłatwiej będzie zacząć od tańca funkcjonalnego!

Mogą Cię zainteresować